خدايا ياريم كن

یا قاضی الحاجات!

شبنم دیدگانم را به ضریح

سجده گاه تو ، دخیل میبندم

 

 

و بوسه بر خاک بندگیت

میزنم

تا قلبم را ، به بیکرانگی

عشقت پرواز دهی و وجودم

را از چشمه جوشان مهرت

سیراب کنی

به حق رحمتت!

خدايا......

خدایم...
بعضی روزا فکر میکنم بار گناهم ... کاری کرده با من که پیش تو روسیاهم
از خجالت بسته نگاهم ... درونم میسوزه از سوز شفاعت
یاده گرفتاریم میفتم ...
یاده اون لحظه ای که میبرنم . به یاده غسل و کفنم . یاد فشاره قبر و فریاد زدنم . یاد عذاب و بدنم ...
یاد اون لحظه ای که دو تا ملک سوال کنند.... که بگو خدات کیه ؟ قبلت کجاست؟
یاد ساکت شدنم .....

کمکم کن نمونه ........... جوابم توی گلوم ...

عشق و خدا

میتونی به خدا بگی مشکلاتم خیلی بزرگه یا به مشکلات بگی که خدای من خیلی بزرگه

هرآنکه اسرار حق آموختند مهر کردند و لبش دوختند

اینکه خداوند رحمان اسرار خود را به بنده ای بیاموزد

وبعد دهان اورا به بندد،کاملا بی معنی است.

خداوند رحمان هرکاری را که انجام می دهد براساس حکمت است .

بندگان عموما" دونوع هستند:

 یکی آن دسته که به دنبال کسب معلومات دین می روند .

و دیگری آن دسته که زحمت این کار را به خود نمی دهند .

چون خداوند رحمان هیچ بنده ای را به حال خود نمی نهد ،

بنا براین به بنده ای اسرار خود را می آموزد

تا او به دیگران گوش زد کند .

امااکثر مردم غافلند (هم  الغافلون)

و این غفلت مردم است که دهان بدگان خاص خداوند را میبندد

 و نمونه بارز آن علی (ع)است که

غفلت مردم آن بزرگوار را مجبور کرد که برسر چاه برود و با چاه سخن گوید .  

 

 

((ای داود به بندگانم بگو بعد از گناه بزرگ ،

آن گناه بزرگتر را انجام ندهند که آن را نمی بخشم .))

داود گفت :بارالهی آن گناه بزرگتر چیست ؟

((ای داود آن گناه بزرگتر ،

ناامیدی از رحمت وبخشندگی من است .)) 

پس بیائیم باخود عهد کنیم که،

 خداوند سبحان را خشمگین نکنیم .

و نگوئیم که:

شاید خدا مرا بخشد یا خدا مرا نمی بخشد ،

یا آیا امکان دارد که خدا مرا بخشد .

بلکه باید وباید بگوئیم :

که خدا وند رحمان حتما" مرا خواهد بخشید . 

 

 

   

 

 از امروز چون می خواهیم بنده روسیاه خدا نباشیم .

پس از رحمتش ناامید نیستیم.