در انتظار فراق

 

سر تا پا غرق گناهم

می خواهم سوی تو آیم

با قلبی پر ز غم ودرد

من آخر روبه تو آرم

چشمم چون ابر بهاران

می خواهم بهر تو بارد

با گوشی پر ز ملامت

من آخر دل به تو دادم

در قعر چاه بلایا

می خواهم دست تو گیرم

در اوج ظلمت و بیداد

من آخر نورتوبینم

من در دریایی هلاکت

دادی آخر تو نجاتم

ای ناجی مهدی موعود

ای نامت روح و روانم

                                بیا...

---

 

دلی که رودخونه باشه مثل رگ تو دستامونه

اما اون دلی که دریاست مثل خون تو قلب می مونه

دلی که از تو بخونه مثل سرخی انار

اما اون دلی می مونه که به سردی خزونه

دلی که دل داده باشه مثل آب توی کویره

اما اون دلی که باخته مثل ابر تو ی بهار

به دل همیشه دریات بیا آب شیم تو کویری

مبادا تنهام بذاری مبادا بشی خزونی

انتهای دل عاشق مثل قطرهای شمع

می مونه تا آخر خط اما آخرش باید بسوزه...

 

 

 

 

 

 

در این تباهی ثا نیه های زودگذر غریب زندگی دستهای تهی لرزان ولی پر از تمنا را به سویت دراز می کنم وبا صدای بی صدایی فریاد می زنم ای همیشه همراهم دستان تهی لرزانم مثل همیشه در انتطار است تا او را بگیری و آرامش را به اون هدیه بدی!

 

 

 

 

 

با همه‌ي لحن خوش آوايي‌ام                         
                                       دربِدر کوچه‌ي تنهايي‌ام

اي! دو، سه تا کوچه ز ما دورتر                                                 
                                                      نغمه‌ي تو از همه پرشورتر

کاش که‌اين فاصله را کم کني                                
                                           محنت اين قافله را کم کني

کاش که همسايه‌ي ما مي‌شدي                                      
                                  مايه‌ي آسايه‌ي‌ما مي‌شدي

هر که به ديدار تو نايل شود                                          
                             يک‌شبه حلّال مسائل شود

شهر پر از زمزمه‌ي نام توست                                                    
                                               کوچه‌ي‌دل منتظرگام‌توست

دوش مرا حال خوشي دست داد                                         
                                       سينه‌ي‌ما‌را عطشي‌دست‌داد
 
نام تو بردم، لبم آتش گرفت                                  
                                 شعله‌به‌دامان‌سياوش‌گرفت

نام تو آرامه‌ي جان من است                                                  
                                             نامه‌ي‌تو خطّ امان‌من‌است

اي نگهت، خاستگه آفتاب                              
                               بر من‌ِظلمت‌زده يک‌شب بتاب

پرده برانداز، ز چشم ترم                                        
                                         تا بتوانم به رخت بنگرم

اي نَفَسَت، يار و مددکار ما                                         
                                   کیوکجا؟وعده‌ي‌ديدار